Geestverwanten – Hilda Spruit

Van Hilda Spruit mocht ik Geestverwanten lezen en reviewen. Hilda Spruit, geboren in Bleiswijk, en woont nu in Zoetermeer.Ze heeft een voorliefde voor de Nederlandse taal. Zij is naast schrijfster ook boekrecensente. Eerder schreef ze korte verhalen voor Borre Leesclub, Bobo. Voor het thuisfront van de Koninklijke Landmacht schreef ze “Het verhaal van Famke”, speciaal ter ondersteuning van jonge kinderen (vier tot zeven jaar) van militairen die door defensie worden uitgezonden.

Geestverwanten is haar debuutroman voor young adults en is winnaar van de jonge debuutprijs 2016.

Er zijn al veel mooie recensies geschreven over dit boek, en na het lezen van het boek kan ik er alleen nog maar een mooie aan toevoegen.

Geestverwanten:

Het boek heeft een mooie cover met daarop een meisje van ongeveer 15 jaar die een kaars vasthoudt. Ze kijkt je vanaf de cover een beetje hulpeloos aan. Als je begint te lezen blijkt dit algauw Merthe te zijn. Zij krijgt te horen dat haar ouder niet haar echte ouders zijn, maar dat ze is geadopteerd. Dit zet haar hele leven op zijn kop en laat haar achter met heel veel vragen.
Met twee vriendinnen, Anouk en Fenneke besluiten ze op een avond in het tuinhuisje bij Fenneke, waar ze mogen logeren glaasje te gaan draaien.

Ze komen in contact met de geestenwereld, en dit is het begin van een spannend avontuur.
Ze hebben heel wat losgemaakt met dit “spelletje”, maar het is wel het begin van een zoektocht naar de echte ouders van Merthe.

In een heerlijke schrijfstijl verteld Hilda Spruit een spannend verhaal, waarin we worden meegenomen in de sprituele wereld.

Komt Merthe erachter wie haar ouders zijn, en zo ja, wil ze dit wel weten? Is zij niet het enige kind van haar ouders? Wie is dat meisje dat steeds in haar dromen tevoorschijn komt. En ook die jongen die ze regelmatig in haar dromen ziet?

Ik heb genoten van het boek, en ik wil Hilda bedanken dat ze mij gevraagd heeft het boek te lezen.

Geestverwanten heeft een nawoord van Liesbeth van Dijk, een medium bekend van het Op zoek naar het zesde zintuig van de KRO. Zij staat in het nawoord stil bij paranormaliteit bij kinderen.

In het dankwoord  wordt duidelijk dat het boek niet zomaar tot stand is gekomen, maar dat er behoorlijk wat onderzoek is gedaan om dit tot een mooi, goed onderbouwd verhaal te maken. Mijn complimenten aan Hilda Spruit!

Lees ook mijn andere recensies van Young Adults

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: